نوشته های وبلاگمو خوندم و باید بگم ..

چقد غر زدم 😐

همش غم همش ناراحتی و غر و غر و بازم غر😂

یکمم از شادیام بگم:

رفتم کارورزی یه جای جدید ینی تمومه شجاعتمو جمع کردم که برم و بمونم که واقعا کار یاد بگیرم. صبح میرم بعد ازظهر برمی‌گردم خسته و کوفته ولی حال میده؛ از اینکه بیکار نیستم تو خونه خیلییی بهتره و در کل اینکه خیلی حس خوبیه

هرچی فکر میکنم اتفاق شاد دیگه ای نیوفتاده چقدر همه چی عادی و یکنواخت گذشته واقعا🥸

حرف واسه گفتن زیاده ها اما نمیدونم کدومشو بگم چجوری بگم انگار از بس حرف نمیزنم درمورد خودم یاد ندارم حرف زدنو